تاریخ انتشار :شنبه ۳۰ خرداد ۹۴.::. ساعت : ۴:۲۴ ب.ظ

انجیر کوهی؛ بهشتیِ پرخاصیت

Anjeer (1)

انجیر کوهی یا انجیر طبیعی یکی از گونه های انجیر است که بصورت خودروُ در مناطق کوهستانی حاشیه کویر ایران می روید و در مقابل خشک سالی و سرما بشدت مقاوم است. تنها تفاوت این نوع انجیر با انجیر معمولی در مفاومت زیاد آن در مقابل سرما و کم آبی است درخت این نوع انجیر در روزنه های کوه ها و صخره ها می روید.

Anjeer (3)

انجیر رسیده آن شیرین و با طعمی نزدیک به ترش می باشد.این میوه یکی از قدیمی ترین گونه های گیاهی است که برای انسان شناخته شده بوده است. هنوز هم انسان و حیوانات و پرندگان وحتی خزندگان از این انجیر به عنوان خوراکی استفاده می کنند.

Anjeer (1)

انجیر کوهی در مناطق پر باران معمولاً میوه نمی‌دهد. انجیر کوهی میوه دار در کوههای قهستان بویژه در مناطق کوهستانی زیبد به وفور وجود دارد. و کشته یا خشک شده آنرا در قدیم به عنوان تنقلات و آجیل استفاده می کرده اند. در اطراف قلعه زیبد و کوههای اطراف و تنگل زیبد و رشته کوه زیبد که بخش غربی کوههای قهستان است درختان بسیار کهن سالی از انجیر کوهی و پسته کوهی تاقوک وجود دارد.

Anjeer (2) تصویر از یک درخت انجیر در داخل ایوان صوفه پیر و قلعه زیبد است. احتمالاً این نوع انجیر در کوههای افغانستان نیز وجود داشته باشد. این نوع انجیر دارای خواص بسیار زیاد پزشکی دارد.

Anjeer (4)

مطالعات نشان می‌دهد که انجیر حاوی مقادیر زیادی آهن و ویتامین C است؛ مخلوطی از این دو ماده مغذی، آن را به یک میوه‌ فوق‌العاده برای کم‌خون‌ها مخصوصا افراد مبتلا به کم‌خونی فقرآهن تبدیل کرده است.

انجیر در درمان و بهبود یبوست، سوءهاضمه، سرفه، برونشیت و آسم کاربرد دارد، مصرف این میوه پس از ابتلا به بیماری، به افزایش وزن نیز کمک می‌کند.

هر دو حالت انجیر خشک و تازه مفید و مغذی است با وجود این‌ که انجیر خشک در تمام طول سال در دسترس است، اما خیلی‌ها معتقدند جای طعم خوش و منحصر به‌فرد انجیر تازه را نمی‌گیرد.

منبع: دکتر محمد عجم

دیدگاه خود را به ما بگویید.